top of page
Szukaj

Norymberga 1945. Sprawiedliwość zwycięzców


Kto rządzi przeszłością, w tego rękach jest przyszłość;

kto rządzi teraźniejszością, w tego rękach jest przeszłość.

Rok 1984, George Orwell


Jest niesłychanie trudno być sprawiedliwym wobec własnej przeszłości.

Marlen Haushofer

Zanim generał Alfred Jodl, Szef Sztabu Dowodzenia Wermachtu w Naczelnym Dowództwie Wermachtu, reprezentujący całość sił zbrojnych oraz wojska lądowe, złożył swój podpis na akcie bezwarunkowej kapitulacji III Rzeszy, która nastąpiła 8 maja 1945 roku, na terenie Niemiec rozpoczęło się polowanie na nazistowskich dygnitarzy. Zbrodniarze hitlerowscy chronili się w bunkrach przed pociskami oraz przed sprawiedliwością.

Podstawą prawną powołania Międzynarodowego Trybunału Wojskowego z siedzibą w Norymberdze były ustalenia Komisji Narodów Zjednoczonych dla Dochodzeń w Sprawach Zbrodni

Wojennych (UNCIEC) powstałej 20 października 1943 roku w Londynie, która opracowała strukturę sądów międzynarodowych oraz ustaliła rodzaje przestępstw podlegających jej kognicji. Sporządzono również centralny rejestr osób, na którym figurowało 120 tys. nazwisk zbrodniarzy oraz ponad 800 tys. podejrzanych. Na mocy postanowień czterech zwycięskich mocarstw: Stanów Zjednoczonych, Związku Radzieckiego, Wielkiej Brytanii i Francji, 8 sierpnia 1945 roku trybunał został powołały. 5 listopada na salę rozpraw wprowadzono oskarżonych. Pierwszy dzień procesu minął na odczytaniu aktu oskarżenia 24. przywódcom III Rzeszy.


Akt oskarżenia:

I. Wspólny plan (spisek);

II. Zbrodnie przeciwko pokojowi;

III. Zbrodnie wojenne:

1. Mordowanie, torturowanie i znęcanie się nad ludnością cywilną;

2.Deportacja milionów ludzi z okupowanych terytoriów w celu niewolniczej pracy przymusowej na terenie III Rzeszy (ok.7 mln) i zmuszanie do niej;

3. Postępowanie wobec jeńców wojennych;

4. Branie i zabijanie zakładników wśród ludności cywilnej;

IV. Zbrodnia przeciwko ludzkości. Żaden z oskarżonych nie przyznał się do winy.

Zwycięskie mocarstwa stanęły przed problemem: jak zarzucić członkom władz niemieckich knucie spisku przeciwko pokojowi od 1933 roku, gdy w tym czasie państwa europejskie podejmował ich jako prawowitych przedstawicieli państwowych? Pytania się mnożyły. W sierpniu 1939 roku Joachim von Ribbentrop i Wieczysław Mołotow podpisują pakt o nieagresji, umożliwiający zaatakowania Polski przez Niemcy bez zbrojnej interwencji Związku Radzieckiego. Różnica między tymi politykami była zasadnicza, w kwietniu 1945 roku Mołotow jako przedstawiciel zwycięskiego państwa, przyjechał do San Francisco na konferencję założycielską ONZ, a Ribbentrop ukrywał się w Berlinie.

Jak zinterpretować uderzenie ZSRR na Polskę 17 września 1939 roku? Czym była agresja ZSRR na Finlandię w listopadzie1939 roku? Na jakiej podstawie oskarżyć tylko Niemców pomijając sprawę Katynia oraz deportacje milionów ludzi z nad bałtyckich państw na Syberię? Jak oskarżyć tylko III Rzeszę o dokonywanie nalotów i atakowanie bezbronnych miast, jeżeli Anglicy i Amerykanie robili to samo? Na każdą 1 tonę bomb zrzuconych przez Luftwaffe na Wielką Brytanie przypadało 315 ton zrzuconych na Niemcy przez aliantów. 26 czerwca 1945 roku przedstawiciele czterech mocarstw wypracowali zgrabne rozwiązanie – sąd będzie rozpatrywać tylko takie czyny, które zostały popełnione przez oskarżonych.


Joachim von Ribbentrop powiedział:

To, co zamierzaliśmy uczynić, to zabezpieczenie najbardziej elementarnych warunków naszej egzystencji, dokładnie to samo jak zabezpieczała swoje interesy Anglia.

1 października 1946 roku zostały ogłoszone wyroki. Trzech oskarżonych uznano za niewinnych, na 19stu skazanych, 12-stu usłyszało karę śmierci.


Reakcję na wyroki znane są dzięki relacji psychologa więziennego.

Śmierć przez powieszenie. Zasłużyłem na nią i spodziewałem się tego – stwierdził Hans Frank.

Jako pierwszy miał umrzeć Herman Göring, jednakże wcześniej popełnił samobójstwo, zażywając truciznę, której pochodzenia nie udało się ustalić. Do godziny 2.45, 16 października wykonano wszystkie wyroki.

Sprawiedliwość stoi zawsze po stronie zwycięzców. To zwycięzcy piszą i rozliczają historię. Czym można tłumaczyć fakt, że tylko Niemcy odpowiedziały za zbrodnie wojenne? Czy alianci nie wiedzieli, o obozach koncentracyjnych na Syberii, gdzie mordowano ludzi, zmuszono do niewolniczej pracy? Klucz tkwi w tym, iż ZSRR i Niemcy stanęły nad dwóch biegunach sprawiedliwości.




コメント


bottom of page