top of page

Strefa wolnocłowa w Turcji: kiedy naprawdę opłaca się firmie handlowej?

3 godziny temu
4 minut(y) czytania

Towar przypływa z Chin do Turcji, przez kilka miesięcy czeka na kupca, a następnie jedzie do USA. Czy naprawdę trzeba najpierw wprowadzać go na turecki rynek i płacić przy tym cło oraz VAT?


Niekoniecznie. I właśnie dlatego przed rozpoczęciem handlu przez Turcję warto zadać jedno pytanie: czy towar ma być sprzedawany w Turcji, czy Turcja ma być centrum obsługi sprzedaży na inne rynki?


Turecka strefa wolnocłowa pozwala sprowadzać towary z zagranicy bez dopuszczania ich od razu do obrotu na rynku tureckim. Można je tam przechowywać, a w ramach posiadanego zezwolenia prowadzić także określone czynności handlowe i operacyjne. Towar może następnie trafić do odbiorcy za granicą albo zostać sprzedany w Turcji — w tym drugim przypadku trzeba już przeanalizować należności związane z jego wprowadzeniem na rynek krajowy.


Przykład: części samochodowe z Chin, klient w USA

Załóżmy, że firma kupuje partię części samochodowych za 100 000 USD. Dla potrzeb przykładu przyjmijmy hipotetyczne tureckie cło 5%, VAT importowy 20%, sprzedaż po 90 dniach oraz koszt finansowania 12% rocznie. Rzeczywiste stawki trzeba ustalić dla konkretnego produktu.


Import przez zwykłą firmę w Turcji

Dostawa bezpośrednio do strefy wolnocłowej

Wartość towaru

100 000 USD

100 000 USD

Tureckie cło przy przyjęciu towaru

5 000 USD

0 USD

Turecki VAT importowy zapłacony na tym etapie

21 000 USD

0 USD

Koszt finansowania VAT przez 90 dni

ok. 621 USD

0 USD

Przykładowy dodatkowy koszt obsługi strefowej

0 USD

1 500 USD

W tym modelu różnica wynosi około 4 121 USD na korzyść strefy: 5 000 USD cła plus 621 USD kosztu finansowania VAT, pomniejszone o 1 500 USD dodatkowych kosztów strefowych.


To przykład, a nie obietnica oszczędności na każdej dostawie. VAT przy zwykłym imporcie może podlegać odliczeniu lub zwrotowi, więc 21 000 USD nie jest tu trwałym kosztem podatkowym. Jest jednak kwotą, którą firma musi sfinansować do czasu jej rozliczenia. Trzeba też sprawdzić, czy poza strefą dostępna byłaby inna procedura celna pozwalająca uniknąć zapłaty należności przy przywozie.


A jeśli części jadą do Unii Europejskiej?

Tu kalkulacja może wyglądać zupełnie inaczej.

Jeżeli firma najpierw dopuści chińskie części do swobodnego obrotu w Turcji, a potem wyśle je do UE z prawidłowo wystawionym dokumentem A.TR, może skorzystać z zasad unii celnej dla objętych nią towarów. Jeżeli natomiast części trafią z Chin do tureckiej strefy i następnie do UE bez wcześniejszego dopuszczenia do swobodnego obrotu, samo przejście przez strefę nie usuwa należności celnych przy imporcie do UE.


Przyjmijmy ponownie — wyłącznie do porównania — cło 5 000 USD, koszt finansowania tureckiego VAT 621 USD i dodatkowy koszt strefy 1 500 USD:

Trasa

Koszty uwzględnione w przykładzie

Chiny → zwykły import w Turcji → UE z A.TR

5 000 + 621 = 5 621 USD

Chiny → strefa w Turcji → import do UE bez wcześniejszego dopuszczenia do obrotu

5 000 + 1 500 = 6 500 USD

W tych założeniach strefa jest droższa o 879 USD. Rzeczywista wartość celna, stawki i koszty transportu mogą zmienić wynik. Sens strefy może też leżeć gdzie indziej: w magazynowaniu, dzieleniu dostaw między odbiorców lub odkładaniu decyzji, na który rynek skierować towar.


A części kupowane od tureckiego producenta?

Sprzedaż towarów z Turcji do strefy jest traktowana według zasad eksportowych, dzięki czemu użytkownik strefy może — przy spełnieniu warunków — kupić je bez tureckiego VAT. To może uwolnić środki, które przy zwykłym zakupie krajowym byłyby związane do czasu rozliczenia podatku. Nie oznacza to jednak, że eksporter działający poza strefą zawsze musi ten VAT zapłacić: tureckie przepisy przewidują również rozwiązania dla dostaw na eksport. Trzeba porównać konkretne faktury i warunki transakcji.


Trzy rzeczy, których strefa nie załatwia automatycznie

Po pierwsze: podatek od zysku. Sam handel w strefie nie daje nowej firmie ogólnego zwolnienia z podatku dochodowego. Inne zasady mogą dotyczyć produkcji prowadzonej na podstawie odpowiedniego zezwolenia. Jeśli firma tylko kupuje i odsprzedaje części, nie należy przedstawiać jej jako producenta.


Po drugie: pochodzenie towaru. Chińska część nie staje się turecka dlatego, że była magazynowana lub przepakowana w Turcji. Dokument A.TR potwierdza status celny potrzebny do zastosowania zasad unii celnej; nie jest uniwersalnym potwierdzeniem tureckiego pochodzenia. Przy sprzedaży do UE i USA trzeba osobno sprawdzić reguły pochodzenia, cła i wymagania dla danego produktu.


Po trzecie: zgodność transakcji z przepisami. Przy dostawach z Rosji szczególnego sprawdzenia wymagają towar, kontrahenci, płatności i dalsza trasa sprzedaży. Strefa nie jest sposobem na obejście sankcji ani ograniczeń handlowych.


Kiedy warto rozważyć strefę?

Zwłaszcza wtedy, gdy firma sprowadza towar z Chin lub innych rynków, utrzymuje zapasy w Turcji, sprzedaje przede wszystkim za granicę i chce elastycznie kierować partie do różnych odbiorców. Części samochodowe są tylko przykładem — podobną analizę warto przeprowadzić dla innych produktów oraz dla planowanej produkcji, montażu czy usług logistycznych, o ile mieszczą się w zakresie odpowiedniego zezwolenia.


Dobra decyzja zaczyna się od kalkulacji, nie od hasła „strefa wolnocłowa”. Jeżeli rozwijasz działalność w Turcji, prześlij mi informację, co sprzedajesz, skąd pochodzi towar, dokąd trafia i jakie planujesz obroty. W JK Law & Consulting porównamy zwykłą działalność w Turcji z modelem strefowym — prawnie i na liczbach — zanim zainwestujesz w strukturę, której Twój biznes może wcale nie potrzebować.

Komentarze


+90 541-675-74-57

Siedziba: Tuzla Free Zone, Aydınlı Sb Mah. Yelmen Cad. Serga Deri Binası No:14 / 204 Tuzla / İstanbul

Oddział: Başkent Emlak Konutları İlkbahar Mah. Doğukent Bulvarı D2 Blok No:37 Yıldız Çankaya Ankara

©2021 by JK Law & Consulting

​

Polityka Prywatności

  • Twitter
  • LinkedIn
bottom of page