Przejęcie przez Polskę postępowania karnego prowadzonego za granicą
- Joanna Kuruçaylıoğlu

- 22 gru 2025
- 3 minut(y) czytania
(Uwagi na tle ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o przejmowaniu ścigania karnego czynów popełnionych za granicą)
1. Wprowadzenie – przestępczość transgraniczna a jurysdykcja państwowa
Współczesna przestępczość coraz częściej przekracza granice jednego państwa. Dotyczy to w szczególności przestępstw gospodarczych, oszustw międzynarodowych, handlu ludźmi, przestępczości zorganizowanej czy prania pieniędzy. W takich przypadkach tradycyjny model jurysdykcji karnej, oparty wyłącznie na terytorialności, okazuje się niewystarczający.
W odpowiedzi na te wyzwania polski ustawodawca wprowadził mechanizm umożliwiający przejęcie przez Rzeczpospolitą Polską postępowania karnego prowadzonego uprzednio przez inne państwo, co pozwala zapobiegać bezkarności sprawców i zapewnić skuteczne ściganie czynów o charakterze międzynarodowym.
2. Podstawa prawna przejęcia postępowania
Podstawowym aktem prawnym regulującym omawianą instytucję jest Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r.o przejmowaniu przez Rzeczpospolitą Polską ścigania karnego czynów popełnionych za granicą(Dz.U. z 2018 r. poz. 374)
Ustawa ta implementuje do polskiego porządku prawnego zobowiązania wynikające m.in. z:
umów międzynarodowych o pomocy prawnej w sprawach karnych,
instrumentów prawa Unii Europejskiej,
konwencji Rady Europy.
Celem regulacji jest:
zapewnienie skuteczności postępowania karnego,
ochrona interesów wymiaru sprawiedliwości,
wzmocnienie międzynarodowej współpracy sądowej.
3. Kiedy możliwe jest przejęcie postępowania?
Zgodnie z art. 3 ustawy, Polska może przejąć ściganie karne, jeżeli:
czyn stanowi przestępstwo według prawa polskiego,
zachodzi istotny związek sprawy z Rzeczpospolitą Polską,
przejęcie postępowania służy realizacji celów wymiaru sprawiedliwości.
Przykład
Obywatel Polski prowadzący działalność gospodarczą w kilku krajach UE dopuszcza się oszustwa podatkowego, którego skutki występują zarówno w Niemczech, jak i w Polsce. Wobec trudności proceduralnych po stronie niemieckiej, tamtejsze organy występują do Polski z wnioskiem o przejęcie postępowania. W takiej sytuacji Polska może przejąć sprawę i prowadzić ją według własnych przepisów.4. Wniosek państwa obcego i rola polskich organów
Przejęcie postępowania następuje na wniosek państwa obcego, które:
prowadziło postępowanie przygotowawcze lub sądowe,
uznało, że skuteczniejsze będzie prowadzenie sprawy przez Polskę.
Wniosek ten kierowany jest za pośrednictwem kanałów międzynarodowej pomocy prawnej i podlega ocenie przez właściwe organy polskie, w szczególności:
Ministra Sprawiedliwości,
prokuraturę,
sądy.
Polskie organy badają m.in.:
charakter czynu,
miejsce jego popełnienia,
osobę sprawcy i pokrzywdzonego,
interes wymiaru sprawiedliwości.
5. Warunki materialne przejęcia sprawy
5.1. Międzynarodowy charakter przestępstwa
Przejęcie postępowania dotyczy przede wszystkim czynów takich jak:
przestępstwa gospodarcze o skutkach transgranicznych,
handel ludźmi,
przestępstwa narkotykowe,
przestępczość zorganizowana,
przestępstwa przeciwko ludzkości lub prawom człowieka.
5.2. Ryzyko uniknięcia odpowiedzialności karnej
Jednym z kluczowych kryteriów jest istnienie ryzyka, że:
sprawca uniknie odpowiedzialności karnej,
postępowanie w państwie obcym ulegnie przedawnieniu,
wykonanie orzeczenia będzie niemożliwe.
Przykład
Sprawca przestępstwa finansowego opuszcza państwo, w którym wszczęto postępowanie, i na stałe przebywa w Polsce. W takiej sytuacji przejęcie sprawy przez polskie organy pozwala na realne doprowadzenie do osądzenia sprawcy.6. Postępowanie po przejęciu sprawy przez Polskę
Po przejęciu:
postępowanie toczy się zgodnie z Kodeksem postępowania karnego,
stosuje się polskie prawo karne materialne,
sądy dokonują samodzielnej oceny dowodów zgromadzonych za granicą.
Zgodnie z ustawą, dowody uzyskane w państwie obcym mogą zostać wykorzystane, o ile:
zostały zgromadzone zgodnie z zasadami rzetelnego procesu,
nie naruszają podstawowych praw stron.
7. Problemy i ograniczenia w praktyce
W praktyce przejęcie postępowania może napotykać liczne trudności, takie jak:
rozbieżności pomiędzy systemami prawnymi,
odmienne standardy dowodowe,
kwestie suwerenności państw,
wątpliwości co do niezależności wymiaru sprawiedliwości w państwie pierwotnym.
Polska może odmówić przejęcia sprawy, jeżeli istnieje ryzyko naruszenia:
prawa do rzetelnego procesu,
zasady niezawisłości sądów,
podstawowych praw człowieka.




Komentarze